Siaromierz (kolostrometr)

Cel stosowania - ocena jakości siary podawanej cielętem w pierwszych 12 godzinach życia. Siaromierz w szybki sposób pomaga określić zawartość Ig w siarze, wykorzystując prostą zależność pomiędzy ciężarem właściwym siary a stężeniem Ig w niej zawartych.

Dlaczego warto badać jakość siary?

  • występują różnice w zawarości immunoglobulin w siarze
  • w kolejnych dojach znacznie spada zawartość Ig w siarze
  • należy pamiętać, że zdolność wchłaniania Ig przez cielęta jest nawyższa w pierwszych godzinach życia.

Sposób pomiaru

Powinniśmy badać siarę o prawidłowym wyglądzie, zapachu, bez nadmiernej domieszki krwinek. Temperatura siary w momencie pomiaru powinna być zbliżona do 25oC. Kolostrometr zanurzamy w badanej siarze. Po ustabilizowaniu się siaromierza odczytujemy wynik trójkolorowej skali.

Interpretacja wyników:

 Kolor na skali siaromierza zielony zielonyżółty czerwony 
 Ocena siarybardzo dobra dobra dostateczna zła
 Gęstość siary (g/ml) >1,0711,057-1,070 1,044-1,056 <1,043 
 Stężenie Ig w siarze (g/l)>12180-11842-77 <39 
Zmiana ciężaru właściwego o 0,001g/ml oznacza zmianę stężenia Ig o 3g/l

W warunkach dużej fermy cielę w ciągu pierwszych 6-8 godzin życia powinno wypić siarę zwierającą co najmniej 150g immunoglobulin.

Kolor zielony skali (siara dobra/bardzo dobra) - cielępowinno otrzymać siarę w ilości odpowiadającej ok.5% masy ciała (co najmniej 150-200g Ig).

Kolor zółty skali (siara dostateczna) - w takiej sytuacji cielę powinno otrzymać siarę na dwa pierwsze pojenia tak, aby drugie pojenie nastąpiło nie później niż 6-8 godzin po urodzeniu.

Kolor czerwony skali (siara złej jakości) - może być podawana jedynie na kolejne pojenia cieląt. W tym przypadku cielę powinno otrzymać siarę z "banku siary" lub pierwszej siary od innej krowy o ocenie przynajmniej dostatecznej.

Badania zespołu prof. Tadeusza Stefaniaka wykazały, że niedostateczne zaopatrzenie cieląt w siarę powoduje:

  • wzrost częstości i intensywności zachorowań cieląt
  • wzrost śmiertelności
  • pogorszenie przyrostów masy ciała
  • wydłużenie czasu dorastania jałówek
  • znaczne straty ekonomiczne, rzutujące na opłacalność hodowli.